Często zdarzają się sytuacje nabycia usługi zwolnionej z VAT z zagraniczy. Dotyczy to zwłaszcza usług płatniczych.
Powstaje pytanie, jak rozliczyć je na gruncie VAT w Polsce?
Kontrahenci często wskazują na fakturze stawkę 0% VAT oraz informację, że usługi są zwolnione na podstawie art. 135 Dyrektywy VAT.
Na wstępie należy wskazać, iż art. 135 ust. 1 pkt d Dyrektywy VAT wskazuje na zwolnienie m.in. pośrednictwa przy różnego rodzaju transakcjach finansowych. Jak rozumiemy, przedstawiona faktura dotyczy właśnie tego rodzaju usług, tj. usług transakcyjnych czy usługi akceptacji kart płatniczych (pośrednictwa przy usługach płatniczych). W Polsce odzwierciedleniem ww. regulacji jest art. 43 ust. 1 pkt 40 Ustawy VAT, mówiący o zwolnieniu od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
Możliwość skorzystania z ww. zwolnienia dla opłat transakcyjnych związanych z usługami płatniczymi potwierdzono m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lutego 2025 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.692.2024.2.KK).
Warto przy tym mieć na względzie, iż z ww. zwolnienia nie korzystają usługi techniczne związane z usługami płatniczymi. Potwierdza to m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 lutego 2022 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.864.2021.1.HW). Dlatego ważne żeby wiedzieć, czy mamy do czynienia z podmiotami takimi jak (globalni) operatorzy płatności. Oni zasadniczo świadczą usługi płatnicze, a nie wykonują czynności stricte techniczne. Dla upewnienia się w tym zakresie, warto jednak przeprowadzić weryfikację zawartej umowy z danym kontrahentem.
W zakresie samego nabycia usług od podmiotu z zagranicy, będziemy mieli do czynienia z importem usług, gdzie zgodnie z art. 28b Ustawy VAT miejscem ich świadczenia będzie Polska, a co za tym idzie, polski nabywca będzie podatnikiem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy VAT.
Przedmiotowa transakcja powinna zostać ujęta jako import usług i wykazana w polu K_29 i K_30 (tu ze względu na stawkę zw. kwota 0,00) części ewidencyjne oraz w analogicznych polach części deklaracyjnej.
Potwierdza to przykładowo interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 kwietnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.171.2025.2.IK):
„Nabywają Państwo usługi od podmiotu będącego podatnikiem nieposiadającym siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, będącego rezydentem innego kraju Unii Europejskiej (Dania), gdzie posiada stałe miejsce prowadzenia działalności. W opisanej sytuacji na Państwa rzecz jest świadczony import usług, z tytułu wykonania których Państwo są podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku.
Zatem powinni Państwo wykazać import usług w Ewidencji sprzedaży i deklaracji.”
Co przy tym istotne, zakupów „bez VAT”, w tym zakupów zwolnionych lub opodatkowanych stawką 0%, nie wykazuje się w ewidencji zakupu.
Powyższe potwierdza ww. interpretacja wskazując „Spółka nie jest zobowiązana do wykazania w Ewidencji zakupów i deklaracji wartości netto z tytułu zapłaty na rzecz Banku Opłat bankowych i Prowizji kredytowych, gdyż w związku z importem usług podlegających zwolnieniu nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.”
Tym samym, transakcja ta nie powinna być w ogóle wykazywana w części dotyczącej podatku naliczonego. Obowiązek podatkowy dla import usług powstaje zasadniczo na zasadach ogólnych, tj. w momencie wykonania danej usługi. W związku z tym, zasadniczo, faktura ta powinna być rozliczona w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy.
