Ostatnio poruszaliśmy temat sprzedaży na rzecz konsumentów (B2C) w Polsce – za pośrednictwem marketplace.
Dziś chcielibyśmy opisać kwestię sprzedaży zagranicznej – i to w dwóch wariantach: na rzecz podatników (B2B) i konsumentów (B2C).
Sprzedaż B2B
Sprzedaż taka może stanowić WDT, opodatkowane w Polsce 0% – jeśli spełnione są wymogi ogólne (art. 42 ust. 1 -3 Ustawy VAT):
Aby móc zastosować stawkę 0% konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
- towar wyjechał fizycznie poza terytorium Polski – na terytorium innego Państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a wywóz nastąpił w związku ze sprzedażą do klienta;
- klient posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla klienta, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który klient podał sprzedawcy;
- sprzedawca składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE;
- sprzedawca składa terminowo poprawną informację VAT-UE;
- sprzedawca posiada odpowiednią dokumentację, w zakresie dokonanego WDT.
W praktyce, problematyczna może być kwestia dokumentacyjna.
„Klasycznymi” dowodami w tym zakresie są dokumenty takie jak: dokumenty przewozowe (np. CMR) czy specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (art. 42 ust. 3 Ustawy VAT).
Może być jednak tak, że operator marketplace nie będzie udostępniał sprzedawcy takich dokumentów.
Co jednak istotne, wedle art. 42 ust. 11 Ustawy VAT – w przypadku gdy dowody wskazane w ust. 3-5 ww. artykułu nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego, dowodami potwierdzającymi dostawę mogą być również „inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa”. Ustawa o VAT nie przedstawia zamkniętego katalogu dokumentów, które mogą tu mieć zastosowanie, wskazując katalog przykładowy, obejmujący w szczególności:
- korespondencję handlową z nabywcą, w tym jego zamówienie;
- dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
- dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
- dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Często operator marketplace przekazuje klientom specyficzny raport, który może zawierać szczegółowe informacje, pozwalające na identyfikację każdej transakcji (np. miejsce dostawy, kraj wysyłki, kraj odbioru towaru, data wykonania dostawy, wartość, dane dostawcy i nabywcy wraz z ich numerami NIP, waluta transakcji, etc.). Raport taki powinien być traktowany jako dokument potwierdzający dostawę, a zatem i prawo do stawki 0% w WDT (tak potwierdzono np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacyjnej Skarbowej z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.488.2022.2.JO).
Co do zasady faktury WDT powinny być wystawiane w KSeF. Ponieważ zagraniczni kontrahenci nie mają obowiązku korzystania z KSeF, fakturę ustrukturyzowaną należy im przekazać w sposób uzgodniony – np. w formie PDF, papierowej lub z kodem QR.
Sprzedaż B2C
Przy tego typu sprzedaży zastosowanie znaleźć może specyficzny reżim rozliczenia – tzw. WSTO (wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość).
Zasadniczo, WSTO podlega opodatkowaniu w państwie konsumpcji – zakładając, że poziom takiej sprzedaży przekracza rocznie 42.000 zł netto (10.000 EUR). Możliwa jest rezygnacja z tego zwolnienia (konieczność złożenia zawiadomienia – VAT-29). Innymi słowy, sprzedaż poniżej limitu lub przy rezygnacji rozliczana jest jako polska sprzedaż krajowa.
Uwaga: dla celów stosowania zasad WSTO konieczne jest zgromadzenie dowodów, że towary zostały dostarczone do innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej – inaczej należy opodatkować sprzedaż w Polsce. Dowodami takimi są dokumenty przewozowe lub inne dokumenty potwierdzające odbiór towarów w tym państwie. Dokumentacją uzupełniającą może być korespondencja handlowa z nabywcą albo potwierdzenie zapłaty za towar.
Dowody należy zgromadzić przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres.
Przy braku ich zgromadzenia można wstrzymać się od wykazywania sprzedaży do końca upływu terminu do złożenia deklaracji za kolejny okres rozliczeniowy. Przy dalszym braku dokumentów należy opodatkować sprzedaż w Polsce, aczkolwiek późniejsze uzyskanie dokumentów pozwala na korektę podatku należnego (korekta na bieżąco).
Uwagi w zakresie dokumentacji – jak w punkcie powyżej.
W wypadku stosowania mechanizmu WSTO podatnik może:
- zarejestrować się na VAT w państwie (państwach) konsumpcji albo
- skorzystać z procedury OSS.
Procedura OSS obejmuje przygotowanie i składanie dedykowanej deklaracji podatkowej w Polsce z tym, że VAT należny rozliczany jest wedle stawek obowiązujących w danych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Podatnik płaci podatek na rachunek polskiego organu podatkowego, który z kolei rozlicza te wpływy z organami podatkowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
Wystawienie faktury jest tu fakultatywne – jeśli jednak zostaje ona wystawiona, to powinna ona spełniać wymogi wynikające z Ustawy VAT, a dodatkowo zawierać stawkę podatku w państwie konsumpcji.
Stosowanie procedury OSS wymaga dokonania zgłoszenia – na formularzu VIU-R. Właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.
Deklaracją podatkową dedykowaną rozliczeniom w ramach OSS jest deklaracja VIU-DO. VIU-DO składana jest kwartalnie (do końca miesiąca po zakończeniu kwartału). W wypadku braku obrotu należy złożyć deklarację zerową.
W przypadku stwierdzenia błędów w złożonej deklaracji VIU-DO ich korekta dokonywana jest w deklaracji VIU-DO składanej za bieżący okres rozliczeniowy, nie później jednak niż w ciągu 3 lat, licząc od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji VIU-DO, w której stwierdzono błędy.
Podatek płatny jest w EUR, na rachunek bankowy Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście. W wypadku sprzedaży w walutach innych niż EUR, należy przeliczyć te wartości na EUR – do ich przeliczenia stosuje się kurs wymiany opublikowany przez Europejski Bank Centralny w ostatnim dniu danego okresu rozliczeniowego, a jeżeli nie zostanie opublikowany w tym dniu – kurs wymiany opublikowany następnego dnia.
W ramach mechanizmu OSS konieczne jest prowadzenie, w postaci elektronicznej, ewidencji transakcji nią objętych.
Ewidencja zawiera w szczególności – w wypadku dostaw (bez świadczenia usług):
- państwo członkowskie, w którym dokonywane są dostawy towarów;
- opis i ilość towarów będących przedmiotem dostawy;
- datę dokonania dostawy towarów;
- podstawę opodatkowania ze wskazaniem zastosowanej waluty;
- wszelkie kolejne kwoty podwyższające lub obniżające podstawę opodatkowania;
- zastosowaną stawkę VAT;
- kwotę należnego VAT ze wskazaniem zastosowanej waluty;
- datę i kwotę otrzymanych płatności;
- wszelkie płatności zaliczkowe otrzymane przed dostawą towarów;
- w przypadku gdy wystawiono fakturę – informacje zawarte na fakturze;
- informacje wykorzystywane do określenia miejsca rozpoczęcia i zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy;
- wszelkie dowody dotyczące możliwych zwrotów towarów, w tym podstawę opodatkowania i zastosowaną stawkę VAT.
Korzystanie z procedury OSS wyłącza stosowanie KSeF do faktur.
Brak obowiązku fiskalizacji sprzedaży w ramach OSS na kasie rejestrującej.
